Aktualności, ciekawy wykład, inspirujący film

Dziewczyna w trampkach  (2012) reż. Haifaa al-Mansour (Islandia). Piękny film o wyrażaniu swoich pragnień mimo surowego systemu norm kulturowych i religijnych. Jest to opowieść o tym, że nie można rezygnować i zapominać o tym, co nas napędza w życiu, o pasji, która pozwala czuć, że  żyjemy w pełni.

Senność (2008) reż. Magdalena Piekorz  (Polska). Ten film jest pewną przestrogą, pokazuje, co dzieje się, kiedy pozwolimy zaginąć wewnątrz temu, co jest dla nas ważne i próbujemy wpasować się w coś, co nam tak naprawdę zupełnie nie pasuje. Możemy wtedy przespać swoje życie i nie zdążyć pożyć pełnią.

Komentarz: można pomyśleć, że bohaterka pierwszego filmu mimo jednak dziecięcego wieku ma na tyle dobry kontakt ze swoim wnętrzem, że świat zewnętrzny go nie zakłóca. Można by nawet powiedzieć, że świat zewnętrzny jest zaskoczony jej determinacją w wyrażeniu pragnienia posiadania i jeżdżenia na rowerze. Okazuje się, że mimo trudnego dla kobiet systemu kulturowego, można zmierzać do realizacji marzeń. Wydaje się, że główna bohaterka w przyszłości, jeśli będzie potrzebowała psychoterapii, to raczej do rozwijania swojej osobowości.

Przeciwnie bohaterowi Senności, w pewnym momencie rezygnują ze swej wewnętrznej prawdy i to przysparza  im raczej cierpienia, chociaż może myśleli, że coś uratują. Czasem w takich momentach, gdy ta wewnętrzna prawda tak się zagmatwa z różnymi pozorami i iluzjami, potrzebna jest psychoterapia.

Sól Ziemi (2014) film dokumentalny Wima Wendersa i Juliano Ribeiro Salgado o znanym fotografie Sebastiao Salgado jest poruszającym obrazem kondycji ludzkości a nawet można powiedzieć, że całej naszej planety.  Jest też obrazem życia człowieka, który potrafił znaleźć swoją pasję w postaci fotografowania i pójść za nią. Patrzenie i dokumentowanie tego, jak wiele może istnieć destrukcji, jak wielkie może ona mieć natężenie, doprowadziło najpierw do depresji, którą Selgado nawet odczuwał w swoim ciele a potem do pragnienia dokonania reparacji poprzez sadzenie drzew na swojej farmie w Brazylii. Sadzenie drzew przywróciło życie otoczeniu, które wydawało się prawie zupełnie stracone. Warto zadać sobie pytanie, co robimy na przestrzeni życia ze sobą, w jakim stopniu na różne sposoby dokonujemy zniszczenia i na ile możemy zdać sobie z tego sprawę i zacząć naprawiać to, co jest jeszcze możliwe do uratowania. Psychoterapia jest jedną z metod reperowania swojego życia, jednak bardzo trudną, najpierw trzeba zobaczyć swoją kondycję i przeżyć depresję z powodu jej stanu  a potem zacząć naprawiać.

Mustang (2015) reż. Deniz Gamze Erguven. Ważny film o odważnym i otwartym wkraczaniu w okres dojrzewania. Pięć sióstr, zapowiadających się na piękne kobiety, cieszy się swobodą swojego młodego życia. Jednak odpowiedź świata zewnętrznego na te przejawy żywotności jest bardzo surowa i opresyjna. Wolność, żywa energia głównych bohaterek zostaje utemperowana przez kraty, mur, coraz ściślejszą kontrolę i wreszcie wepchnięcie w stereotypową rolę żony posłusznej mężowi, który  jest narzucony przez otoczenie.  Widzimy jak każda z nich inaczej odnajduje się w tej trudnej sytuacji. Najstarsza podporządkowuje się. Kolejna siostra upiera się i walczy o to, żeby jej przyszłym mężem był chłopak, w którym jest zakochana. Trzecia siostra ucieka z życia w ogóle popełniając samobójstwo. Czwarta prawie poddaje się sytuacji, ale dzięki determinacji, odwadze najmłodszej siostry, obie wydobywają się z opresji uciekając do ‚bardziej wolnego świata’, do młodej nauczycielki mieszkającej w Istambule, która sama zdecydowała o tym, kto i kiedy będzie jej mężem i przynajmniej taką mamy nadzieję, że żyje według swoich własnych zasad. Film pokazuje, jak ważna w życiu jest walka o samego siebie, o swoje własne życie, jak ważne jest czucie się właścicielem tego życia.